Krioterapia miejscowa

elektrolecznictwo

Krioterapia miejscowa – leczenie zimnem stosowali już starożytni Egipcjanie około 2500 lat p.n.e. Hipokrates w V wiek p.n.e. zalecał hipotermię dla zmniejszenia obrzęku, krwawienia i bólu.

Leczenie zimnem, polega na obniżeniu temperatury skóry i tkanek głębiej położonych, co powoduje szereg reakcji miejscowych i ogólnych organizmu.

Pierwszą reakcją adaptacyjną organizmu na oziębianie jest skurcz naczyń powierzchownych skóry i tkanki podskórnej (reakcja obronna ustroju przed utratą ciepła). Powoduje to zwiększenie przepływu krwi przez naczynia głębiej położone. Dlatego mówimy o przekrwiennym działaniu krioterapii, które wpływa na szybkie gojenie tkanek poddanych terapii. W regulacji cieplnej ważna jest aktywacja układu adrenergicznego, która wpływa na zwiększenie przemiany materii mające na celu wyrównanie utraty ciepła. Istotnym efektem terapeutycznym krioterapii jest działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe, zmniejszające napięcie mięśniowe i przeciwbólowe.

Dlatego jednym z głównych i pierwszych wskazań do krioterapii było leczenie urazów we wczesnym okresie, gdyż zabiegi pomagają w zmniejszeniu bólu, procesu zapalnego, obrzęku, zwiększeniu zakresu ruchu w stawie. Zabiegom krioterapii zawdzięczamy skrócenie i złagodzenie czasu rekonwalescencji urazie.

Zabieg polega na ochładzaniu chorego miejsca zimnym powietrzem, dwutlenkiem węgla, parami ciekłego azotu lub chlorkiem etylu. Temperatura generowana u wylotu dyszy wynosi od – 35°C do – 160°C w zależności od rodzaju aparatu. Jeden zabieg trwa od 1 do 5 minut. Zazwyczaj stosuje się jeden zabieg dziennie (maksymalnie do trzech zabiegów dziennie). Należy zastosować serię zabiegów, o ilości zabiegów w serii decyduje lekarz prowadzący, najczęściej zabieg powtarza się 10 razy.

Należy pamiętać, że najistotniejszą częścią terapii jest następująca po krioterapii kinezyterapia (indywidualna, grupowa lub przyrządowa) lub masaż (klasyczny, drenaż limfatyczny, antycellulitowy lub inny). Uzyskujemy wówczas zamierzony efekt w krótszym czasie.

Wskazania do krioterapii:

  • Świeże urazy, zespoły przeciążeniowe, pooperacyjne narządu ruchu
  • Choroby reumatoidalne (RZS, ZZSK, ŁZS i inne)
  • Choroby metaboliczne ( dna moczanowa i inne)
  • Choroba zwyrodnieniowa i zespoły bólowe kręgosłupa i stawów obwodowych
  • Stany zapalne, przeciążeniowe, degeneracyjne stawów, tkanek miękkich, okołostawowe (m.in. zespół bolesnego barku, łokieć tenisisty, golfisty, ostroga piętowa i inne)
  • Choroby układu nerwowego, nerwobóle nerwów obwodowych (rwa kulszowa, rwa ramienna w okresie ostrym)
  • Choroby układu nerwowego przebiegające ze wzmożonym napięciem mięśniowym (jako przygotowanie do kinezyterapii)
  • Obrzęki limfatyczne, oparzenia, stan po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy ustnej, szczęki, żuchwy i inne

Przeciwwskazania do krioterapii:

  • Nadwrażliwość na zimno, krioglobulinemia, hemoglobinuria, zespół Reynauda i inne
  • Choroba nowotworowa
  • Ropno-zgorzelinowe zmiany na skórze
  • Odmroziny, stan wyniszczenia i wychłodzenia organizmu
  • Choroby układu krążenia i oddechowego w okresie niewydolności
  • Zespół Printzmetala
  • Choroba zkrzepowo-zatorowa
  • Zespoły ciasnoty przedziałów powięziowych
  • Zapalenie pęcherza moczowego, nerek
  • Niedoczynność tarczycy

mgr Maciej Różycki

fizjoterapeuta

mgr Beata Walczak-Pluta

fizjoterapeuta

mgr Maciej Pęczkowski

fizjoterapeuta

mgr Ewa Pacholik

fizjoterapeuta

Chcesz umówić się na zabieg?

Zadzwoń do nas 42 657 02 39 lub 788 197 279